Podstawą tego warsztatu nie jest teoria.
Podstawą jest to, co wydarza się między uczestnikami.
Pojawia się napięcie. Ktoś się wycofuje. Ktoś inny próbuje przejąć kontrolę. Ktoś bardzo chce być blisko, a jednocześnie się tego boi.
I to właśnie jest materiał do naszej pracy.
Nie pracujemy na „przykładach z życia". Pracujemy na tym, co dzieje się tu i teraz.
Bo to, jaki jesteś — ale też jak jesteś w tej grupie — szybko zaczyna przypominać to, jaki jesteś w relacjach także poza nią. Twój sposób wchodzenia w kontakt. Reagowania na napięcie. Radzenia sobie z bliskością i dystansem.
Tego nie da się zobaczyć, kiedy tylko o tym myślisz. To trzeba przeżyć.
Dla studentów psychologii i psychologów
Na studia psychologiczne idzie się często z myślą: „wreszcie zrozumiem, co się ze mną dzieje". Ale wiedza akademicka — nawet bardzo dobra — to teoria. Wiesz, co mówią podręczniki. Rozumiesz mechanizmy. A potem okazuje się, że sama wiedza cię nie zmienia.
Warsztat pokazuje różnicę między wiedzą a doświadczeniem. Między tym, co czytasz na egzaminie, a tym, co się dzieje, kiedy musisz stawić czoła swoim rzeczywistym patternsom w relacji z innymi ludźmi.
To właśnie jest celem tego warsztatu — odniesienie tego, co wiesz teorytycznie, do siebie. Tu i teraz.
Zatrzymujemy się przy tym, co się dzieje
Nie ma tu gotowych scenariuszy ani zadań do wykonania. Nie uczymy „jak powinno być". Zatrzymujemy się przy tym, co się wydarza. Przy emocjach, które się pojawiają. Przy reakcjach, które często zaskakują nawet samego Ciebie.
Bo dopiero wtedy zaczyna się rozumienie.
A rolą prowadzącego nie jest kierowanie grupą. Rolą jest towarzyszenie temu procesowi i pomaganie w zobaczeniu tego, co zwykle umyka.
Nie chodzi o to, żebyś coś „zrobił dobrze". Chodzi o to, żebyś zobaczył, jak naprawdę funkcjonujesz w relacjach.
Zapraszam na warsztat.